پشت جلد کتاب آمده است:

مل گاسو، منتقد تئاتر نیویورک تایمز، پس از سالها تلاش و نامه نگاری با بکت، بالاخره موفق می شود سال ۱۹۷۸ در پاریس با وی دیدار کند. از آن پس، این دیدارها سالی یک بار تا زمان مرگ نویسنده در سال ۱۹۸۹ تکرار می شود. آنها طبق قواعد همیشگی بکت باهم گفت وگو می کردند: فقط گپی دوستانه ونه مصاحبه ای که در مطبوعات منتشر شود، بدون قلم و کاغذ جهت یادداشت برداری با استفاده از ضبط صوت. دیدارهای دوستانه ی این دو اغلب وقتی انجام می شد که بکت  کارگردانی یک نمایش را در تئاتر یا تلویزیون به پایان رسانده و گاسونیز نقدی را بر یکی از آثار تازه چاپ شده ی بکت یا اجرای یکی از نمایشنامه های او بر صحنه نوشته بود. آنها درباره ی اجرای نمایش ها، موفق یا ناموفق بودن آنها، کار کارگردانان و بازیگران حرف زده اند که از خلال آن می توان به دیدگاه بکت درمورد چگونگی اجرای نمایشنامه هایش پی برد. گاسو بعد از هر ملاقات، در هتل، گفت وگوها را در دفتر خود ثبت کرده که بخش اصلی این کتاب را تشکیل می دهد. علاوه بر این، او با کارگردانانی چون مایک نیکولز و دبورا وارنر، که آثار بکت را اجرا کرده اند، مصاحبه کرده است، و همچنین بازیگران محبوب بکت نظیر جک مگ گوران و بیلی وایتلا که درباره ی نحوه ی کارگردانی بکت و رابطه ی او با بازیگرانش خاطرات جالبی را نقل کرده اند.

 




یک بررسی بنویسید

توجه : HTML بازگردانی نخواهد شد!
    بد           خوب